Operatieverslag

Dit verhaal gaat als voorbeeld over de sterilisatie van Pluf, een teefje van 7 maanden, van de familie Jansen. Om 10.00 uur komen mevrouw Jansen en Pluf binnen, allebei een beetje zenuwachtig. Heel begrijpelijk, want het is niet niks om de van jou afhankelijke huisgenoot weg te brengen voor een operatieve ingreep.  Er zijn voldoende goede redenen om tot de operatie te beslissen en het gaat om een jonge gezonde hond, waarbij we gewend zijn dat deze ingreep zonder problemen verloopt. Het blijft echter een buikoperatie onder volledige narcose en helaas kan dat niet zonder enig risico op complicaties. Maar we doen er alles aan om die risico’s zo beperkt mogelijk te houden.

Pluf wordt eerst gewogen en daarna door de dierenarts gecontroleerd. Als er geen bijzonderheden zijn wordt de inleidende injectie gegeven. De hond gaat hier nog niet van slapen, maar wordt er wel suf van. Mevrouw Jansen blijft even tot Pluf zich er niets meer van aantrekt dat ze weggaat.

Pluf krijgt vervolgens een pijnstillende injectie die tijdens de operatie, maar ook zo’n twee dagen erna pijn tegen gaat. Ze vindt het nu best om op haar rug gelegd te worden om de buik kaal te laten scheren in het gebied waar de operatie plaats gaat vinden.  Ook op de poot wordt een stukje kaal gemaakt op de plek van de ader. In die ader wordt een kathetertje ingebracht. Via dit flexibele buisje wordt daarna een slaapmiddel ingespoten en kan zonodig een infuus of een medicament worden toegediend. Snel na het inspuiten van het slaapmiddel is de slaap diep genoeg om een buis in de luchtpijp te brengen en de hond aan te sluiten op de gasnarcose, een mengsel van zuurstof en het narcosegas. Als de slaapinjectie is uitgewerkt blijft de hond onder invloed van het gas heerlijk slapen. Met de bewakingsapparatuur wordt de toestand van Pluf tijdens de operatie gecontroleeerd. Zonodig kan de slaap snel dieper of minder diep gemaakt worden door verandering van de concentratie narcosegas.  De bewakingsapparatuur heeft steeds een normaal beeld laten zien en kan als de operatie klaar is worden afgekoppeld. Het narcosegas gaat uit en de hond mag weer gewone buitenlucht inademen. Voor de veiligheid laten we de buis in de luchtpijp en het buisje in de ader nog even op hun plaats. Als er bij het ontwaken nog complicaties zijn kan dan snel ingegrepen worden.

Pluf wordt op een warme ondergrond gelegd op een plaats waar we haar steeds in de gaten kunnen houden.  Na ongeveer 10 minuten begint ze weer met de ogen te knipperen en zien we ook andere reacties weer terugkeren. Dan is het tijd om de buis uit de luchtpijp te halen en ook kan het kathetertje uit de ader. Heel geleidelijk wordt Pluf zich weer bewust van haar omgeving en na een tijdje kan ze ook weer opstaan. Zoals afgesproken komt mevrouw Jansen haar hondje om 2 uur ’s middags weer ophalen. Tot dat moment lag Pluf nog heerlijk na te suffen, maar het geluid van de stem van het vrouwtje is genoeg om weer in de benen te komen. En kort na tweeën loopt Pluf op haar eigen benen, nog wat wiebelig de kliniek weer uit.

01-09-2007