Ooraandoeningen

Honden en katten hebben nogal eens last van hun oren. De overlast verraadt zich doordat de dieren met hun kop schudden of aan de oren krabben.
Deze oorklachten kunnen verschillende oorzaken hebben.

Oormijt.
Oormijt is besmettelijk, voor katten of honden onderling, maar ook van kat op hond en andersom. De minuscuul kleine diertjes komen het meest voor bij jonge dieren; vooral in een nest kittens wordt het snel van kat op kat overgedragen. Maar ook bij een volwassen hond of kat kan oormijt klachten veroorzaken.
Een oormijtinfectie veroorzaakt veel jeuk en in de oren is droog, donkerbruin materiaal te zien. De oren kunnen er soms helemaal mee vol zitten. Door het kijkertje waarmee de dierenarts de oren inspecteert kunnen de oormijten soms te zien zijn.
Voor honden zijn er verschillende middelen waarmee oormijt snel en effectief gedood kan worden. Niet al deze middelen kunnen ook bij katten gebruikt worden, want sommige bestrijdingsmiddelen kunnen gevaarlijk zijn voor de kat.
Bij katten is tegenwoordig een Strongholdpipetje op de huid de prettigste mogelijkheid om oormijt te behandelen. Het werkt snel en veilig en het is niet nodig een kat herhaaldelijk te plagen met het druppelen en schoonmaken van oren.

Oorontsteking.
Bij honden en katten gaat het bijna altijd om een ontsteking van de uitwendige gehoorgang, het gedeelte dat buiten het trommelvlies zit. Een middenoorontsteking, zoals vooral bij kinderen wel voorkomt, zien we niet vaak.
Bij een oorontsteking is de binnenbekleding van de gehoorgang (met in feite dezelfde structuur als de huid) geÔrriteerd, rood en soms heftig ontstoken. Als een hond bij aanraken van de kop of bij het krabben ook piept, dan veroorzaakt de ontsteking naast jeuk ook pijn.
Er wordt veel oorsmeer en ontstekingsvocht gevormd, dat vaak een bruine kleur heeft, maar bij ernstige ontstekingen ook de groene kleur van pus kan hebben.

De oorzaak is lang niet altijd bekend. In een warme holte die de gehoorgang vormt kunnen bacteriŽn (soms schimmels of gisten) onder bepaalde omstandigheden toeslaan.
Het kan komen door zwemwater, het kan ook begonnen zijn met een oormijtinfectie en het kan zijn dat een allergische reactie het begin is van de ontsteking.
In de meeste gevallen is de oorzaak niet te achterhalen.

Heel plotselinge jeuk en pijn aan een oor kan veroorzaakt worden door een grasaartje dat in het oor terecht komt. Na verwijderen van het grasaartje geneest het oor heel snel.

De meeste ontstekingen herstellen door dagelijkse behandeling met zalf of druppels in de loop van een dag of tien. Welke zalf of druppel in een bepaald geval gebruikt moet worden is afhankelijk van het type ontsteking.
Als in het verloop van een langdurig bestaande ontsteking de gehoorgang van structuur veranderd is (een ruwer oppervlak of zwelling waardoor de ooropening kleiner wordt), kan een chronische ontsteking ontstaan. Het lukt dan niet altijd om een volledig herstel te bereiken. Vaak reageert het dier goed op de behandeling, maar na kortere of langere tijd komen de klachten terug, zodat opnieuw behandeling nodig is.

Maak nooit zelf de oren van uw huisdier met een wattenstaafje schoon, de kans dat u vuil juist verder naar de diepte duwt is erg groot.
Als er erg veel vuil in een oor zit dan moeten de oren eerst in de kliniek schoongespoeld worden, voordat een goede behandeling met medicijnen mogelijk is.
Bij hardnekkige gevallen kan een bacteriologisch onderzoek nodig zijn om te weten welk middel het beste zal helpen.

Dikke oorschelp
De oorschelp bestaat uit stevig kraakbeen dat met huid bedekt is.
Als tussen kraakbeen en huid een bloedvaatje open springt en onderhuids een bloeding ontstaat, dan hoopt dat bloed zich tussen de huidlagen op.
Zo'n bloeduitstorting in de oorschelp veroorzaakt in zeer korte tijd dat het platte 'lapje' opzwelt tot een 'kussentje'.
Aanleiding is een vechtpartij, het heftig klapperen met de kop door jeuk in de oren bij honden of katten of bij honden ook het toevallig ergens tegen aan slaan tijdens het uitschudden.

Behandeling van een bloeduitstorting in de oorschelp (othematoom) betekent een operatie, waarbij het bloed verwijderd wordt en daarna de huidlagen aan elkaar gehecht worden.
Alleen leeg laten lopen heeft geen zin omdat de ruimte onder de huid zich dan weer net zo snel met bloed vult.

Als het oor niet behandeld wordt, zal de zwelling na verloop van tijd vanzelf weer slinken en ontstaat door litteken weefsel een meer of minder verschrompelde oorschelp.
Vooral bij honden met staande oren betekent dit dat het uiterlijk er nogal door verandert.
Daarnaast zou het littekenweefsel later pijn kunnen veroorzaken, al hebben wij dat in de vele praktijkjaren nog nooit zien gebeuren.
De operatie bevelen wij dan ook vooral aan als de omvang van de bloeduitstorting zodanig is dat het dier er overlast van ondervindt of het behoud van de stand en de vorm van het oor gewenst is.
In andere gevallen, vooral bij wat oudere dieren, laten wij het othematoom vaak zonder behandeling genezen.

01-02-07

Gezelschapsdieren Terug naar Nieuwsbrieven
Alfabetisch overzicht Terug naar Alfabetisch overzicht