Produktschap voor Vee en Vlees scherpt eisen aan
Om kwaliteit te kunnen garanderen, eist het productschap dat alle productielijnen geborgd worden. Zo is er een verordening opgesteld die melkveehouders verplicht dat ze een samenwerkingsovereenkomst aangaan met een geborgde dierenarts.
Deze dierenarts moet dan samen met de veehouder een gezondheidsplan en een bedrijfsbehandelplan opstellen en de veehouder mag dan, mits die zich houdt aan deze plannen, zelf behandelingen instellen met medicijnen die uitsluitend van de desbetreffende geborgde dierenarts worden afgenomen.
Voor eventuele spoedgevallen buiten de normale werktijden mogen echter ook andere, niet geborgde dierenartsen, ingeschakeld worden.
Dierenkliniek Duurstede kan dus in principe na 1 januari wel gevraagd worden voor een verlossing of een zieke koe. Voor noodgevallen zijn we, mits we in de gelegenheid zijn, eventueel bereid om hulp te bieden.
Geborgde dierenartsen zullen al hun medicijnverstrekkingen door gaan geven aan een centrale databank. De veehouders dienen alle door hun ingestelde behandelingen vast te leggen in hun logboek. Op deze wijze worden alle diergeneesmiddelstromen inzichtelijk. Verder wordt van overheidswege geëist, dat het gebruik van diergeneesmiddelen en dan vooral van de antibiotica, drastisch wordt verminderd. Daartoe dient het bedrijfsgezondheidsplan en het bedrijfsbehandelplan bij te dragen.
Infectieziekten komen en gaan, ook in de veehouderij. De laatste 30 jaar van Dierenkliniek Duurstede
Toen Hans Sickmann in 1980 in dienst kwam bij Sipko van Dijk werd een groot deel van de praktijkwerkzaamheden beheerst door de bestrijding van Mond- en Klauwzeer, Brucellose en Tuberculose. Jaarlijks werden alle runderen gevaccineerd tegen de eerstgenoemde ziekte. Eenmaal per 3 jaar moesten alle koeien getuberculineerd worden en bij niet-melkleverende bedrijven en van alle verwerpers moest bloed afgenomen worden (dat laatste moet nog steeds).
In die tijd was de "Koeiengriep" (IBR) net in Nederland gekomen en richtte toen veel schade aan in de vorm van zieke koeien, verwerpers en vooral veel baarmoederontstekingen en vruchtbaarheidsproblemen. Om de ziekte te voorkomen konden de runderen, op vrijwillige basis, gevaccineerd worden.
Ook enkele varkenspestuitbraken hebben we meegemaakt. Tijdens de eerste uitbraak werd verplicht een beschermingsdeken door middel van een vaccinatiecampagne uitgevoerd in Nederland.
Voor onze praktijk betekende dat dat er in 10 dagen tijd 15.000 varkens gevaccineerd en geblikt moesten worden. En dat terwijl de normale werkzaamheden door moesten gaan!
Later werd door de Europese Unie het nonvaccinatiebeleid ingesteld, hetgeen betekende dat er een einde kwam aan de vaccinatiecampagnes. Ondanks waarschuwingen vanuit onze beroepsgroep werd gekozen voor deze strategie.
Inmiddels hebben we een Mond- en Klauwzeer uitbraak, twee uitbraken van Klassieke varkenspest en een uitbraak van Afrikaanse Varkenspest voor onze kiezen gehad en we herinneren ons de grote ruimingen, tot frustratie van dierenartsen, veehouders en het grote publiek.
Ook de Vogelgriep-uitbraken en pas geleden de uitbraak van Q-koorts heeft een enorme impact gehad op ons hele leven en dan vooral op en rondom de boerderij.
Vele jaren geleden kregen we ook te maken met uitbraken van Melkerskoorts, een zoönose, waar ook in onze praktijk een enkele melkveehouder ziek door is geworden. Deze ziekte hebben we inmiddels ook aardig onder de knie gekregen door het opsporen van dragers en door het behandelen met Streptomycine of door het afvoeren ervan. Op die manier konden bedrijven weer helemaal vrij worden.
De ziekte van Aujeszky kwam in de zeventiger jaren al in Nederland en tegen deze ziekte hebben we vele jaren varkens gevaccineerd, niet alleen ter bescherming van de varkens, maar ook om de infectiekans bij andere dieren zoals runderen en schapen te verkleinen. Deze ziekte verliep altijd dodelijk bij laatstgenoemde dieren onder zeer heftige ziekteverschijnselen. Nadat de vaccinatie van de varkens een aantal jaren verplicht is gesteld is het virus geheel verdwenen uit onze varkensstapel en nu is het zaak om vrij te blijven.
Blauwtongziekte hebben we gehad en op dit moment heeft het Schmallenbergvirus onze rundvee- en schapenveestapel geïnfecteerd. De varkensstapel heeft te maken gekregen met een aantal nieuwe ziektes zoals PRRS dat aanvankelijk Abortus Blauw werd genoemd, PWMS, PDNS en Parvovirus.
Een ziekte die in onze praktijk nooit is vastgesteld, maar enorm veel impact had in de wereld en dan vooral in Engeland, was Bovine Spongioforme Encephalopathie (Gekke koeienziekte), dat veroorzaakt werd door een prion, een organisme dat geen gelijkenis vertoont met virussen of bacteriën en dat zich niet laat doden door de gebruikelijke desinfectie- en sterilisatieprocedures.
Iedere ziekte vereist zijn eigen aanpak en die kan pas goed gericht worden na een gedegen wetenschappelijk onderzoek. De diergeneeskunde zal dus altijd belangrijk blijven!
|
|
|