Wat is heupdysplasie
Bij heupdysplasie (HD) is er onvoldoende aansluiting van de kop van het dijbeen en de kom van het heupgewricht, waardoor het gewricht niet stabiel is. De belasting van het gewricht is dan niet normaal en overmatige slijtage met onregelmatigheden aan de kop en de kom is het gevolg.
Heupdyslasie wordt voornamelijk gezien bij de grotere honden, bij het ene ras meer dan bij het andere en ook bij kruisingen van grotere honden kan HD voorkomen.
Oorzaak
Heupsysplasie is een grotendeels erfelijke afwijking van één of beide heupgewrichten.
Niet alle pups van ouders met HD krijgen echter de aandoening en het HD vrij zijn van ouderdieren is geen volledige garantie dat de jonge hond klachtenvrij blijft.
Naast de erfelijke aanleg hebben voeding en beweging ook invloed op het ontstaan van HD-klachten. Overmatige belasting door een teveel aan lichaamsbeweging, traplopen en springen en een te snelle groei kunnen een nadelige invloed hebben op de ontwikkeling van de heupgewrichten.
Symptomen
De klachten zijn afhankelijk van de ernst van de gewrichtsveranderingen en of de hond de aandoening aan één of aan beide heupen heeft.
De eerste klachten worden soms al op een leeftijd van 2-3 maanden gezien.
Bij ernstige vormen kan een pup een zwaaiende of huppelende gang van de achterpoten hebben, kreupel zijn (met name bij éénzijdige HD), te snel vermoeid zijn, vermijden om langduriger te staan en moeite hebben bij het opstaan.
Bij minder ernstige heupdysplasie ontstaan klachten geleidelijker en gaat het vaak vooral om stijfheid of kreupelheid die het ergst is na rust. Soms heeft de hond jarenlang geen last en ontstaan pas klachten na een abnormale beweging of op latere leeftijd als de spierkracht afneemt.
Diagnose
Bij onderzoek van de hond wordt meestal pijn bij het bewegen van de heupgewrichten geconstateerd. Een röntgenfoto kan daarna duidelijk laten zien of er sprake is van heupdysplasie en in welke mate de heupgewrichten veranderd zijn.
Niet altijd stemt het beeld van de foto overeen met de ernst van de klachten. Soms zijn er op de foto ernstige veranderingen te zien bij een hond met weinig klachten, maar andersom kan ook.
|
normaal heupgewricht met goede aansluiting |
|
heupdysplasie, ondiepe kom, te platte kop, slechte aansluiting |
Voorkómen van heupdysplasie
De beschreven voedings- en bewegingsmaatregelen maken de kans dat een pup met aanleg voor HD ook werkelijk HD krijgt zo klein mogelijk.
|
Maar vooral het fokken met uitsluitend HD-vrije ouderdieren is belangrijk. In een goed fokbeleid past dan ook de controle van toekomstige ouderdieren op heupdysplasie. |
|
01-02-07
|
Terug naar Nieuwsbrieven |
![]() |
Terug naar Alfabetisch overzicht |