CD-ROM spel "De Blauwe Hond"
Bijtincidenten tussen honden en kleine kinderen komen helaas nog vaak voor. Meestal zijn dergelijke incidenten het gevolg van het feit dat kinderen soms blind zijn voor gevaarlijke situaties.
Om ze te leren de waarschuwingssignalen van uw hond te herkennen heeft een panel van vooraanstaande wetenschappers het CD-ROM spel De Blauwe Hond ontwikkeld.
In onze wachtkamer staat een opstelling waarmee u en uw kind het spel kunnen spelen. De aanschafprijs van de CD-ROM is 9,45 euro.
Olifantstanden bij konijnen
Konijnen hebben een knaagdiergebit. Dit houdt in dat de tanden en de kiezen het hele leven doorgroeien en aan de oppervlakte tijdens het kauwen weer afslijten.
Dit evenwicht bestaat alleen als de tanden en de kiezen netjes tegenover elkaar staan gepositioneerd. Het gebeurt echter nogal eens dat de voortanden niet netjes tegenover elkaar staan met als gevolg dat ze niet meer afslijten en daardoor zeer lang worden. Op den duur worden deze tanden zo lang dat het eten en het drinken bemoeilijkt wordt en de tanden worden dan vaak "olifantstanden" genoemd.
Het is al jaren een gebruik in onze dierenkliniek dat deze tanden tijdens de inloopspreekuren gratis geknipt kunnen worden, maar het nadeel van deze methode is dat de tanden soms onhandig afbreken tijdens het knippen met als gevolg een tandwortelontsteking. Een ander nadeel is natuurlijk dat iedere 3 a 4 weken het baasje weer naar onze dierenkliniek moet komen, omdat de tanden erg snel groeien.
Een betere oplossing is daarom het totaal verwijderen van de tanden onder narcose. Deze methode lost het probleem definitief op, maar het kan sporadisch gebeuren dat de tandwortel tijdens de procedure afbreekt en dus achter blijft in de tandkas, met als gevolg dat de tand later weer terugkomt. In dat geval is een nieuwe operatie noodzakelijk.
Een konijn kan uitstekend eten en drinken zonder snijtanden!
Melkklierkanker bij teven
In het verleden waren tumoren aan de melkklieren bij teven doodsoorzaak nummer 1. Een groot deel van de werkzaamheden van dierenartsen was het operatief verwijderen van deze tumoren, waarbij soms zelfs hele melklijsten verwijderd moesten worden. Ondanks deze ingrijpende chirurgische ingrepen kregen veel teven in een later stadium toch problemen met uitzaaiingen van deze tumoren, soms elders in de melklijst of in de lymfknopen, maar vaak ook naar de longen of de hersenen.
Inmiddels is gebleken dat vroegtijdige sterilisatie van teven een aanzienlijke verkleining geeft van de kans op het ontstaan van melkkliergezwellen. Dit is de belangrijkste reden geworden voor dierenartsen om hun klanten te adviseren hun teef, als er toch niet mee gefokt gaat worden, vroegtijdig te laten steriliseren.
Andere voordelen van deze vroegtijdige sterilisatie zijn: het ongemak van de loopsheid en de daaropvolgende schijndracht komt niet meer voor, baarmoederontsteking kan niet meer optreden en de kans op suikerziekte wordt aanzienlijk verkleind. Ook het ontstaan van eierstoktumoren en tumoren aan de cervix of de baarmoeder is bij gesteriliseerde teven uitgesloten.
Er zijn ook enkele kleine nadelen te noemen van de sterilisatie: het meest bekend is het ontstaan van urine-incontinentie bij meestal oudere teven. Vooral tijdens de slaap, maar soms ook gewoon tijdens het liggen of soms zelfs tijdens het wandelen wordt urine verloren. Deze incontinentie is meestal goed behandelbaar met medicijnen, maar meestal moeten die voor de rest van het leven gegeven worden. Urine-incontinentie komt ook bij niet-gesteriliseerde teven voor, maar de indruk bestaat dat de kans erop door een sterilisatie op vroege leeftijd vergroot wordt.
Vooral Boxers, Doberman Pinschers en Ierse Setters hebben een verhoogde kans om incontinent te worden op latere leeftijd.
Ook worden vachtafwijkingen genoemd als gevolg van sterilisatie, vooral bij rassen als langharige teckels en Ierse Setters.
Verder hebben we de indruk dat gesteriliseerde teven meer de neiging hebben om dik te worden dan intacte teven.
Een ander nadeel is het feit dat de teef toch ongerief ondervindt van de operatie en dat er altijd een klein operatierisico is, maar met de huidige technieken van anaesthesie en pijnbestrijding worden het ongerief en het risico tot een minimum beperkt.
In tegenstelling tot wat vroeger gebruikelijk was om de hele baarmoeder en de eierstokken te verwijderen, is gebleken dat het voldoende is om alleen de eierstokjes te verwijderen. Dit betekent dat het sneetje voor de operatie veel kleiner gehouden kan worden dan vroeger (2 a 3 cm).
Een laparoscopische operatie heeft weinig toegevoegde waarde ten opzichte van de door ons gebruikte methode. Er zijn daarbij 3 sneetjes van 1 cm nodig en het gebruikte koolzuurgas geeft irritatie van het buikvlies met als gevolg iets meer buikpijn na de operatie.
Meer informatie vindt u op deze website onder Melkkliertumoren en Castratie van de teef.
Maagtorsie bij de hond: een spoedgeval!
Meerdere keren per jaar worden wij gebeld omdat een hond plotseling onwel is geworden door een maagkanteling. De hond is opeens onrustig geworden, heeft wat braakneigingen, maar er komt meestal niets en "weet niet waar hij het zoeken moet" vanwege de buikpijn. Sommige honden beginnen te jammeren. De buik kan in vrij korte tijd dikker worden dan normaal.
Het is dan zaak zo snel mogelijk de dierenarts te bellen!
Een maagtorsie wordt vooral gezien bij de grote rassen zoals Ierse Wolfshonden, Bloedhonden, St. Bernards, maar ook bij Duitse Herders, Rhodesian Rhidgebacks en Duitse Staande honden. De ontstaanswijze is niet helemaal duidelijk, maar een combinatie van factoren zoals een grote hoeveelheid voeropname, beweging en opwinding zijn sterke vulling, waardoor zowel de cardia (de toegang van de slokdarm naar de maag) als de pylorus (de sluitspier achter de maag) deels bekneld raken.
De vulling van de maag neemt dan verder toe, deels door gasvorming in de maag zelf, deels door inslikken van lucht en speeksel en de maag kantelt steeds verder. Zonder ingrijpen van de dierenarts zal de toestand verder verslechteren. Bloedvaten raken afgekneld waardoor een deel van de maag geen bloed meer krijgt en er ontstaat een maaginfarct. De milt raakt gestuwd en het dier raakt in shock. Vrij snel daarna zal de hond komen te overlijden.
Bij binnenkomst op onze dierenkliniek van een hond met een maagtorsie zullen we in eerste instantie proberen om de maag zo snel mogelijk weer leeg te krijgen.
Eerst proberen we met een maagsonde (een speciale slang) de maag te bereiken, maar vaak is die teveel dicht gekneld. Daarna prikken we een naald in de maag, met als doel de overtollige gasvorming te verwijderen. In veel gevallen draait de maag tijdens het leeglopen weer terug naar zijn min of meer normale positie, waardoor het weer mogelijk wordt om de maagsonde in te brengen. Vervolgens wordt die maag via de maagsonde zoveel mogelijk leeg gezogen.
Meestal lukt het met deze procedure (soms nog met 1 of 2 herhalingen kort erna) om de maag volledig leeg te krijgen. Als er zich nog geen complicaties hebben voorgedaan zoals shock en maaginfarct, dan zal de hond snel opknappen van de behandeling.
Om de kans op herhaling van de maagtorsie te verkleinen, wordt vaak besloten om de hond enkele dagen later te opereren waarbij de maag vastgezet wordt aan de buikwand.
Een spoedoperatie bij een maagtorsie voeren we eigenlijk alleen maar uit als de maag niet leeg te krijgen is via de maagsonde en de maag dus gekanteld blijft. Omdat de gezondheidstoestand van de patiënt in die gevallen vaak verslechterd is, is de prognose dan vaak wel somberder. Soms overlijdt een hond nog min of meer onverwacht tot 5 dagen na een spoedoperatie.
|
|
|