Het verschil tussen een wild konijn en een huiskonijn
Konijnen in het wild kunnen zich snel voortplanten. Na 1 seizoen kan een konijn wel 40 nakomelingen hebben. Het merendeel daarvan is dan meestal al weer gestorven, meestal doordat ze door roofdieren worden gedood en opgegeten. Maar het is duidelijk dat de bronst van konijnen een alsmaar voortdurend gebeuren is.
In feite is een voedster (vrouwtjeskonijn) continu in bronst en dus dekbereid, totdat er een dekking heeft plaatsgevonden. Pas dan vindt de eisprong plaats en meestal wordt de voedster dan drachtig. Huiskonijnen worden meestal angstvallig "gust" gehouden.
Meestal gebeurt dat door de voedsters apart te houden van de rammen (de mannetjes). Dit betekent dat de voedsters meestal hun hele leven in bronst verkeren, omdat er nooit een dekking en dus ook geen eisprong plaatsvindt. In feite is dit een onnatuurlijke situatie en dit heeft ook medische consequenties.
Door het alsmaar circuleren van oestrogenen (de geslachtshormonen die de bronst veroorzaken) kan de baarmoeder kwaadaardig ontaarden.
Veel huiskonijnen overlijden dan ook aan baarmoederkanker. Vandaar dat steeds vaker besloten wordt om vrouwtjeskonijnen te steriliseren. Bij deze sterilisatie worden de eierstokjes verwijderd (sommige dierenartsen halen veiligheidshalve ook de baarmoeder weg). In feite moet je dan spreken over castratie. De castratie van een vrouwtjeskonijn kan vanaf de leeftijd van een half jaar (voor die tijd is de techniek van de operatie wat lastiger).
Door de verbeterde anesthesietechniek is het risico op sterfte tijdens en na de operatie veel kleiner dan vroeger.

Het Microchip Kattenluik
Veel katteneigenaren hebben een klein luikje in een deur zitten om hun poes de gelegenheid te geven om naar binnen of naar buiten te gaan. Dan wil het wel eens gebeuren dat er een andere, ongewenste kat, mee naar binnen komt en dat wil nog wel eens aardig wat stress opleveren, niet alleen bij het kattenbaasje, maar zeker ook bij de huiskat(ten) zelf. Dit kan zelfs aanleiding vormen tot ongewenst sproeigedrag in huis.
Om ongewenst kattenbezoek te voorkomen, kan u bij onze dierenkliniek de Petporte Smart Flap aanschaffen. Dit luikje reageert op de microchip die uw kat waarschijnlijk al eens eerder geimplanteerd heeft gekregen. Bovendien kunt u bepalen wanneer uw kat naar buiten mag door het luikje te programmeren.
Extra informatie kan u vinden op www.petporte.nl
Voor een prijsopgaaf kan u informatie inwinnen bij onze assistente.

Blaasgruisdieet uitsluitend bij de dierenarts verkrijgbaar
Blaasgruis komt vaak voor bij katten en dat kan dan vooral bij katers ernstige problemen geven in de vorm van een verstopte urinebuis. Er komen verschillende vormen van blaasgruis voor. De meest voorkomende vorm is struviet. Ter voorkoming van het ontstaan van dit type gruis wordt door ons altijd een blaasgruisdieet voorgeschreven. De serieuze voederfabrikanten hebben ervoor gekozen om dieetvoeders uitsluitend via de dierenarts te verkopen, omdat ze dan ervan verzekerd zijn dat hun dieetvoeder voor de juiste indicatie worden gegeven.
Toch zijn er winkels die diervoeders verkopen die preventief zouden werken tegen blaasgruis. Onze ervaringen met deze alternatieve voeders zijn ronduit slecht. Vrijwel altijd krijgt een kater, na het geven van deze goedkopere voeders, weer last van blaasgruis.
Pas geleden was het weer zover. Een eigenaar die 2 jaar lang trouw bij ons het blaasgruisdieet had afgenomen kon de verleiding van de lagere prijs niet weerstaan. Anderhalve maand later kwam hij weer in onze dierenkliniek met zijn kater die weer een verstopte urinebuis had. Het resultaat: een onnodige rekening van de dierenarts en veel ellende voor de kater.

Pijnbestrijding tijdens en na operaties
Pas geleden woonde één van onze dierenartsen een intervisiegroepbijeenkomst bij waarin het onderwerp pijnbestrijding bij huisdieren is besproken. Er werd een inleiding gehouden door een anaesthesioloog van de Faculteit Diergeneeskunde.
De belangrijkste boodschap was: onze huisdieren laten lang niet altijd merken dat ze pijn hebben. De reden hiervoor is dat de verre voorvaderen van onze huisdieren in sociale groepen leefden en dat de zwakke leden in de groep werden verstoten. Om dit te voorkomen probeert zo een dier zijn lijden zo lang mogelijk te maskeren.
Dieren die een operatie hadden ondergaan en daarna geen pijn toonden als hun baasje in zijn nabijheid was, bleken tijdens onderzoek met camera´s toch wel signalen af te geven van enig ongerief. Vandaar dat de meeste dierenartsen tegenwoordig actiever pijnbestrijding toepassen, veelal direct voorafgaande aan een operatie, maar steeds vaker en afhankelijk van de soort operatie, ook tot enkele dagen of weken na de operatie.
Er bestaan twee soorten pijn; viscerale pijn en somatische pijn. De eerstgenoemde kan goed bestreden worden met morfine-achtige stoffen. De laatstgenoemde wordt meestal bestreden met zogenaamde NSAID´s, de meest gebruikelijke pijnstillers.
Zoals in de vorige nieuwsbrief is gemeld, bestaat er nu ook een NSAID in tabletvorm die slechts eenmaal per maand hoeft te worden gegeven (de eerste herhaling is na twee weken). Deze laatste pijnstiller wordt meestal gegeven aan honden met chronische pijnklachten zoals honden met artrose.

Terug naar Nieuwsbrieven