Nieuwsbrief september 2016

Een dankbare patiënt
Het gebeurt regelmatig dat mensen wilde dieren bij de dierenkliniek brengen die verzwakt, ziek of gewond zijn. Dat zijn vaak vogels, egels, hazen of wilde konijnen. Wij beoordelen dan of er een redelijke kans op herstel is en wat de beste opties zijn. Als het desbetreffende dier te ernstig ziek of gewond is, wordt het geëuthanaseerd. Als de verwondingen meevallen, worden die behandeld en het desbetreffende dier wordt dan meestal door de dierenambulance naar een dierenopvang gebracht om te herstellen. Soms is een dier alleen maar kortdurend verzwakt, bijvoorbeeld door een klap tegen de kop. Voor de hulpverlening van al deze dieren ontvangen wij geen vergoeding. Maar afgelopen maand was dat anders….

Er werd een putter (een prachtige gekleurd vinkachtig vogeltje) bij ons binnen gebracht die vermoedelijk was aangereden. Hij was erg suf, maar hij leek verder niet ernstig gewond. Dit vogeltje heeft de nacht op de dierenkliniek in een kooitje doorgebracht. De volgende ochtend was die helemaal hersteld. Nadat het losgelaten was, bleek die ons loon te hebben achtergelaten op de bodem van de kooi: een eitje!

Hoogtijdagen voor de vlooien
In de loop van deze zomer is de vlooienpopulatie flink gegroeid. Plekken in de natuur waar (huis)dieren hebben gelegen, maar ook bij mensen in huis die de vlooienbestrijding onvoldoende ter hand hebben genomen, zijn bezaaid met vlooieneitjes, vlooienlarven en vlooienpoppen. Die poppen komen nu massaal uit. Dat kan leiden tot de bekende vlooienplagen. De vlooien die opgemerkt worden zijn slechts het topje van de ijsberg. De rest van die ijsberg bestaat dus uit de zojuist genoemde eitjes, larven en poppen. Interieurspray om de vlooien te doden helpen wel tegen de vlooien zelf, maar die bevinden zich grotendeels op de huisdieren zelf. De betere sprays helpen ook tegen de vlooienlarven. Echter een vlooienpoppen dodend middel bestaat niet.

De beste aanpak van het vlooienprobleem is om uw huisdier continu tegen de vlooien te beschermen, met een zodanig effectief middel dat de vlooien dood gaan voordat ze eitjes hebben kunnen produceren. Er zijn vlooiendruppels, vlooientabletten en vlooienbanden in de handel. Sommige ervan bestrijden ook andere parasieten, zoals teken of wormen. Onze assistentes kunnen u gericht advies geven!

Hoe ontstaat baarmoederontsteking bij de teef?
Teven die niet gesteriliseerd zijn, lopen een redelijk grote kans om op middelbare of latere leeftijd een baarmoederontsteking te krijgen. Deze ziekte is levensbedreigend en niet met medicijnen te genezen. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat gedurende de cyclus van de teef er wisselende concentraties geslachtshormonen in het bloed circuleren die hun invloed op de baarmoeder hebben. Tijdens de loopsheid circuleren er vooral oestrogenen en kort na de loopsheid verdwijnen die en vervolgens ontstaat er veel progesteron. In de periode vanaf 2 maanden na de loopsheid tot de volgende loopsheid spreken we van anoestrus. In die periode circuleren de desbetreffende geslachtshormonen in zeer lage concentraties in het bloed. Tijdens de overgang van de loopsheid (de oestrus) naar de di-oestrus (de 2 maanden volgend op de loopsheidperiode) kunnen beide geslachtshormonen (Oestrogenen en Progesteron) soms gelijktijdig in hoge concentraties voorkomen en gebleken is dat dat vaak afwijkingen geeft aan het baarmoederslijmvlies. Er ontstaan veel holtes gevuld met vocht. Men spreekt dan van Cysteuze Endometriumhyperplasie (CEH). Die holtes kunnen weer verbinding maken met elkaar en met de baarmoederholte, waardoor er vocht in de baarmoeder blijft staan. Als er dan ook nog bacteriën die baarmoederholte via de baarmoederhals (die wat open staat tijdens de loopsheid) weten binnen te dringen, dan is het begin van de baarmoederontsteking een feit. De bacteriën gaan zich massaal vermeerderen en produceren, afhankelijk van de soort, soms grote hoeveelheden gifstoffen die kunnen leiden tot ernstige schade aan organen als nieren en lever. Zonder behandeling komt de teef dan te overlijden.

Baarmoederontsteking zien we dus vooral ontstaan volgend op de loopsheid. Aanvankelijk gedraagt de teef zich sloom, stopt met eten, braakt soms en gaat vaak veel drinken. Als de cervix nog open staat of open gaat staan, dan ziet men bevuiling van de achterhand met pus dat uit de vulva stroomt. Maar als de cervix dicht blijft, dan blijft de achterhand schoon en wordt de teef meestal sneller zieker. Meestal is er ook sprake van koorts. Soms wordt de baarmoeder zo groot dat het de eigenaar opvalt dat de buik dikker is geworden.

De enige remedie tegen een baarmoederontsteking is operatieve verwijdering van de hele baarmoeder inclusief de eierstokken. Indien de overige organen nog niet aangetast zijn, zal, als er zich geen complicaties voordoen, daarna snel herstel optreden.

Voorkomen is beter dan genezen. Daarom wordt door dierenartsen meestal geadviseerd om teven, waarmee niet gefokt gaat worden, vroegtijdig te laten steriliseren. Daarmee wordt bedoeld: het verwijderen van de eierstokken. Die vormen immers de trigger voor het ontstaan van de baarmoederontsteking want daar worden de geslachtshormonen geproduceerd. Bijkomende voordelen van een vroegtijdige sterilisatie is de sterke verkleining van de kans op het ontstaan van melkklierkanker en tevens is de kans op het ontstaan van suikerziekte een stuk kleiner.

Er kleven ook wat nadelen aan een sterilisatie: sommige teven lijken wat gemakkelijker incontinent te worden bij het ouder worden. Soms worden ook vachtveranderingen gezien. En vaker hebben gesteriliseerde teven wat meer neiging om dik te worden. Echter al deze kwaaltjes zijn meestal gemakkelijk te verhelpen of te voorkomen.

Vooral bij grote teven is een sterilisatie best een behoorlijke ingreep, maar sinds de mogelijkheid van de endoscopie, waarbij via 2 of 3 zeer kleine openingetjes in de buik d.m.v. ingebrachte instrumenten de eierstokjes gemakkelijk verwijderd kunnen worden door een ervaren chirurg, is de belasting een stuk geringer en de kans op complicaties veel kleiner. Deze zogenaamde laparoscopische sterilisaties worden ook bij Dierenkliniek Duurstede uitgevoerd.

Warm weer verhoogt de kans op Blauwalgvergiftiging en Botulisme
Door de hoge watertemperaturen neemt de kans op vergiftiging met Blauwalg en met Botulisme toe. Laat uw hond liefst niet zwemmen in kleine vennetjes, sloten zonder doorstroming en dergelijke. Kies liever voor wateren die door de overheden worden gecontroleerd op zwemwaterkwaliteit en die goedgekeurd zijn. Blauwalgen kunnen ernstige huidreacties geven en bij inname ook levensbedreigende orgaanschade. Botulisme ontstaat door inname van Botuline, het toxine dat door de bacterie Clostridium botulinum  wordt gevormd. Deze bacterie gedijt vooral goed in kadavers onder hogere temperaturen (25 a 45 graden Celsius) en onder zuurstofarme omstandigheden. Genoemde 3 factoren zijn vaak in deze tijd van het jaar gelijktijdig aanwezig. Honden die besmette kadavers opeten lopen dan de kans om deze ernstige ziekte op te lopen.

Kans op Leptospirose neemt toe
Leptospirose-uitbraken worden vooral in het najaar gezien. Dat heeft te maken met de hoge dichtheid van ratten- en muizenpopulaties maar vooral ook met de toename van de neerslag. De bacterie die deze ziekte veroorzaakt, gedijt goed in water en kan gevoelige dieren (en mensen) besmetten. Vooral honden zijn gevoelig voor deze bacterie, maar gelukkig laten de meeste mensen hun hond netjes tegen deze ziekte vaccineren. Het vaccin blijkt zeer effectief, mits het volgens een correct schema (in ieder geval jaarlijks) wordt toegediend.