Nieuwsbrief November

Puppyparty op 14 november a.s.
Dinsdag 14 november organiseert Dierenkliniek Duurstede weer een puppyparty! Alle eigenaren van pups tot ongeveer een half jaar leeftijd worden hiervoor uitgenodigd. Onze assistentes Nathalie en Denise verzorgen deze avond (vanaf 19.30 uur). Wat kunnen de baasjes en hun pups verwachten? In ieder geval gezelligheid! De pups kunnen even met elkaar spelen en de baasjes komen dan ook al snel “los”.  Maar de avond is ook heel informatief! Veel wetenswaardigheden over ziektepreventie, voeding, dierziektekostenverzekeringen, parasietenbestrijding en tips over de opvoeding worden gegeven. En natuurlijk kunnen de pups rekenen op een cadeautje! Hebt u nog geen uitnodiging ontvangen en wilt u toch komen? Belt u dan even naar de dierenkliniek!

Even voorstellen…
Annemieke Vlijm is bezig met haar externe stage ter afronding van haar studie Diergeneeskunde bij Dierenkliniek Duurstede. Op 27 november worden haar taken overgenomen door Renske Steenlage die dan haar stage van 8 weken bij Dierenkliniek Duurstede begint. Het kan dus zijn dat u door één van deze twee bijna-dierenartsen geholpen gaat worden, maar natuurlijk altijd onder supervisie van één van onze ervaren dierenartsen!

Hans Sickmann afwezig van 30 oktober t/m 5 november
Zijn taken zullen in die periode overgenomen worden door Monique van Paassen (op maandag en op donderdag). Op woensdag en op vrijdag wordt u geholpen door waarnemend dierenarts Joris van Ling, een zeer ervaren dierenarts die, na verkoop van zijn dierenartspraktijk, begonnen is aan de studie tandheelkunde en naast deze studie waarnemingen doet.

Resultaten van gratis bloedonderzoeken afgelopen maand
Zoals u in de laatste nieuwsbrief hebt kunnen lezen is klanten van Dierenkliniek Duurstede de mogelijkheid aangeboden om een gratis bloedonderzoek bij hun huisdier uit te laten voeren. Vele tientallen huisdiereigenaren hebben hier gebruik van gemaakt. Zoals verwacht werden bij het merendeel van die huisdieren geen ernstige afwijkingen gevonden, maar toch zijn er bij enkele dieren aanwijzingen gevonden voor een nierprobleem, een te hard werkende schildklier en er is bij één patiënt Suikerziekte vastgesteld. Deze dieren zijn nader onderzocht en worden nu adequaat behandeld. Vooral bij dieren vanaf middelbare leeftijd zijn deze bloedonderzoeken uitgevoerd. Bij één jonge poes die bestemd is/was om mee te fokken zijn aanwijzingen gevonden voor een nierlijden. Deze poes moet nog nader onderzocht worden.

Kruisbandscheur in de knie
Bij honden, maar soms ook bij katten, kan er een verscheuring van de voorste kruisband in het kniegewricht optreden. Oorzaken kunnen verschillend zijn. Bij katten en bij kleine en middelgrote honden ontstaan deze scheuren vrijwel altijd door een draai van het lichaam tijdens de belasting van de desbetreffende achterpoot. Dit is analoog aan de voetbalknie bij voetballers. Bij genoemde dieren kan soms tegelijkertijd één van de twee menisci (maanvormige kraakbeenschijven in het kniegewricht) deels of helemaal scheuren. Bij grotere honden, zoals Rottweilers, Berner Sennenhonen en Mastiff’s is de ontstaanswijze van een kruisbandscheur meestal anders. Deze rassen kunnen een erg steile stand in het kniegewricht hebben waardoor er een chronische overbelasting ontstaat van de voorste kruisband. Die raakt dan steeds meer overrekt en scheurt steeds een klein beetje. Daardoor ontstaat er wat speling in het gewricht en dat geeft dan aanleiding tot het ontstaan van Artrose waarbij het gewrichtkapsel ontstoken raakt en er kunnen botwoekeringen in en rondom het gewricht ontstaan en het gewrichtskraakbeen wordt vaak ook wat beschadigd.  Ook de meniscus wordt steeds zwakker en kan scheuren. Tenslotte scheurt de kruisband meestal totaal. Hoewel veel dierenartsen altijd adviseren om alle patiënten operatief te behandelen, is het bij de kleinere en middelgrote honden vaak niet nodig. Indien alleen de voorste kruisband is gescheurd terwijl de meniscus intact is gebleven, dan zal er een herstelproces op gang komen om de knie weer stabiel te krijgen; het gewrichtskapsel wordt wat dikker en sterker en er wordt extra bindweefsel rondom het kniegewricht gevormd die de taken van de voorste kruisband gaan overnemen. Dit resulteert in een verminderde kreupelheid ongeveer 3 weken nadat de kruisband is gescheurd en nogmaals 3 weken later is de kreupelheid vrijwel geheel verdwenen. In het geval dat de meniscus wel gescheurd is, is een operatie wel altijd noodzakelijk, omdat de losse kraakbeendelen altijd aanleiding geven tot prikkeling van het gewricht en dus blijvende pijn en kreupelheid. Er zijn verschillende operatietechnieken om de knie te stabiliseren. De keus voor welke techniek bij een hond of kat wordt toegepast is afhankelijk van de grootte van het dier. Bij de kleine huisdieren wordt meestal gekozen voor stabilisatie door middel van hechtdraden buiten het gewricht om. Bij de middelgrote en de grote honden wordt meestal gekozen voor een andere methode. Die kan gericht zijn op een standverandering van het kniegewricht of een stabilisatie door middel van een kunstband of door middel van een transpositie van een reep peesweefsel. Welke keus tussen deze methodes wordt genomen is afhankelijk van de ervaring van de chirurg en verder afhankelijk van de financiële mogelijkheden van de eigenaar.

Ziekte van Weil in toenemende mate vastgesteld bij mensen
In 2016 is bij 88 mensen Ziekte van Weil vastgesteld. Dat is beduidend vaker dan voorgaande jaren. De oorzaak is vermoedelijk gelegen in het feit dat de rattenpopulaties sterk zijn toegenomen doordat de bestrijding minder intensief is geworden. Ratten zijn de belangrijkste verspreider van de veroorzaker van de Ziekte van Weil: Leptospira icterohaemorrhagiae. Honden zijn nog gevoeliger voor infectie dan mensen. Bovendien houden honden meer van zwemmen in sloten, meren en dergelijke. Daarom worden de meeste honden jaarlijks gevaccineerd tegen deze ziekte. Naast de Ziekte van Weil zijn er nog meer vormen van Leptospirose bekend, die o.a. ook door muizen worden overgebracht. Het vaccin dat tegen Ziekte van Weil wordt gebruikt, helpt ook tegen de belangrijkste andere vormen van Leptospirose.

Het ziektebeeld van Leptospirose kan zeer ernstig en zelfs dodelijk zijn. De bacterie dringt het lichaam binnen via slijmvliezen (oogslijmvlies, mondslijmvlies e.d.) of via kleine wondjes. Aangekomen in de bloedbaan gaat het zich zeer snel vermeerderen en komt o.a. terecht in de organen. Vooral de nieren en de lever worden ernstig aangetast. Als het dier overleeft zonder een antibioticumkuur, dan blijven de bacteriën in de nieren in leven. De urine bevat steeds bacteriën en op die manier kunnen andere dieren (en mensen) dan weer besmet worden. De behandeling bestaat uit een antibioticumkuur om de bacterie te doden en om de kritieke toestand hoofd te bieden is Intensive care noodzakelijk. Mensen die beroepshalve veel risico lopen (muskusrattenvangers bijvoorbeeld) kunnen zich ook laten vaccineren.