Castratie van de reu

Redenen voor castratie van de reu kunnen divers zijn: sommige reuen vertonen onrustig gedrag als ze een loopse teef hebben geroken. Ze kunnen proberen weg te lopen om het teefje op te zoeken. Dit gedrag is soms al voldoende reden om de reu te laten castreren. Maar ook agressie naar andere reuen, dominantie-agressie naar mensen, het alsmaar bespringen van andere honden (of kinderen) zijn mogelijke redenen.
Er bestaan ook medische indicaties om een reu te castreren, bijvoorbeeld teelbalkanker. Veel reuen verliezen vaak druppels pus uit de penis (eigenlijk uit de voorhuid) en we weten dat dat vermindert door een castratie. Dat is dus soms ook een reden om de reu te laten castreren.

Er bestaan twee vormen van castratie: de chemische castratie en de chirurgische castratie.
-Eerstgenoemde gebeurt door het inbrengen van een implantaat. Dat is een klein staafje waarin een hormoon zit dat geleidelijk wordt afgegeven aan de bloedbaan. Vanaf 3 tot 6 weken na het implanteren gedraagt de reu zich volledig als een gecastreerde reu: de testikels zijn klein geworden, de reu heeft geen interesse meer voor loopse teven en hij produceert geen sperma meer. Dit effect is echter niet eeuwigdurend. Minimaal een half jaar (of een jaar, afhankelijk van het soort implantaat) later komt het normale reugedrag weer op gang. Ook de spermaproductie herstelt weer.
-De chirurgische castratie is wel definitief. Hierbij worden beide teelballen operatief verwijderd. Bij Dierenkliniek Duurstede wordt deze operatie onder plaatselijke verdoving in combinatie met een roesje uitgevoerd. Deze methode is veiliger en minder kostbaar dan een operatie onder algehele narcose.

De meest voorkomende complicatie na een castratie van de reu is een irritatie van de huid in het operatiegebied. Om dit te voorkomen wordt het scheren tot het hoognodige beperkt.
Verder is bekend dat gecastreerde reuen meer de neiging hebben om dik te worden dan intacte reuen. Het is dus belangrijk om het lichaamsgewicht in de gaten te houden en voeding en beweging aan te passen.
Tenslotte is bekend dat prostaatkanker bij gecastreerde reuen vaker voorkomt dan bij intacte reuen. De oorzaak hiervan is onduidelijk. Goedaardige prostaatvergrotingen zien we echter veel vaker en dan vooral bij de intacte reuen.

01-05-2016